براستى ابن تيميه چشمانش را نسبت به آنچه حافظان و مورّخان و راويان برجسته نقل كرده‌اند ، بسته است . . . آرى اين مرد دچار انحراف از حق و حقيقت گشته و دشمنى با اهل بيت عليهم السلام را - كه خداوند بر همگان محبت ايشان را واجب دانسته و رسول خدا ( ص ) آنان را كشتيهاى نجات و ايمنى قرار داده - آشكار و علنى كرده است و هر فضيلتى از فضايل ايشان را ناديده گرفته و تمام آنچه را كه حافظان حديث از روايات آنان نقل مىكنند ، انكار كرده است « 1 » « 2 » ( 1 ) كنيهء امام امام زين العابدين عليه السلام ، كنيه‌هايى به شرح ذيل داشته است : 1 - ابو الحسن . 2 - ابو الحسين . 3 - ابو محمد ! 4 - ابو عبد اللّه « 3 » .

--> ( 1 ) - اين حالت ، از خصوصيات اشقياى امت است و اين قبيل اشخاص چون شب‌پره‌هايى هستند كه خود زيان مىبرند و بىترديد اينان مصداق « خسر الدنيا و الآخرة ، ذلك هو الخسران المبين » بوده و زيان جبران‌ناپذيرى مىبرند ، چه به قول سعدى : شب‌پره گر وصل آفتاب نخواهد * رونق بازار آفتاب نكاهد » - م . ( 2 ) تهذيب اللّغات و الاسماء : بخش اول صفحهء 343 ، نور الابصار : ص 137 ، صفة الصّفوة : 2 / 52 ، تحفة الرّاغب : ص 13 . ( 3 ) تهذيب الكمال : م 7 / ق 2 ص 334 عكسبردارى شده در كتابخانهء آقاى حكيم ، سير اعلام النّبلاء : 4 / 237 ، تاريخ اسلام : 2 / 66 ، تاريخ دمشق : 36 / 142 ، عكسبردارى شده در كتابخانهء امام امير المؤمنين نجف .